Tekst
Lijdende Christus, Pierre de Grauw, 1966
Deze lijdende Christus is kalm en ingetogen. Om zijn lippen lijkt zelfs een glimlach te spelen. Hier is geen sprake van nadrukkelijk lijden, eerder van stille berusting. Deze Christus overstijgt het lijden. Wil de kunstenaar ons duidelijk maken dat we op aarde niet hoeven te lijden om in de hemel te komen? In het werk van Pierre de Grauw is de menselijke zoektocht naar de zin van het leven een belangrijk uitgangspunt. De voormalig augustijner monnik vond hierbij inspiratie in de Bijbel.
soort tekst
zaaltekst tentoonstelling
voor tentoonstelling
In the name of love
geschreven in
2025
Huidige locatie
Niet in het museum te zien
Objectnummer
StCC b23
Objectnaam
beeld
Titel
Lijdende Christus
Vervaardiger
Datering
1966
Materiaal
terracotta, koperlegering
Afmetingen
Verwervingsmethode
schenking
Verwervingsdatum
2004-06-25
Beschrijving
Het beeld toont het gelaat van de zojuist gestorven Christus aan het kruis.
Opmerkingen
Les yeux sont fermés/brûlés sous les coups d'un soleil noir/à l'heure de midi/les lèvres ont avalé le sale breuvage/elles ont goûté la mort/visage/que la paix a couronné. Tout est fini/tout peut commencer. Michel Jondot.
Uitgebeeld is het overstijgen van het lijden: men hoeft op aarde niet te lijden om in de hemel te komen. Het doel van het leven van Christus is de aankondiging van een nieuwe wereld. De mensen moeten gelukkig met elkaar zijn. De boodschap is: hoop. De kruisdood als verlossing van de erfzonde wordt verworpen => Bonhoeffer, Schillebeeckx, vrijheidstheologie.
Tekst Pierre de Grauw (in combinatie met ABM bs708):
De Christuskop in steen is gevonden, of liever gezegd: opgehaald uit de Maas. Zij was in de Franse revolutie in een woede-uitbarsting door anticlericale groepen afgehaald van een gekruisigde Christusfiguur. [Dit klopt inhoudelijk niet. Pierre heeft kennelijk e.e.a. vertaald naar de Franse situatie.] Het is een mooie, uitdrukkingsvolle plastiek. Pierre de Grauw boetseerde in rode klei eenzelfde lijdende Christuskop, kalm en ingetogen. Maar deze kop is alléén. Ik wil zeggen: hij maakt geen deel uit van een lichaam. Het is een soort portret, zoals de afdruk op de doek van Veronica. Pierre de Grauw is niet de enige die dergelijke beeldhouwwerken maakt. Het is niet moeilijk om de beweegredenen daarvan te ontdekken. Ofschoon de persoonlijkheid van iemand zich in het geheel van zijn lichaam uitdrukt, weerspiegelt het gelaat toch wel op een heel bijzondere wijze zijn gemoedsstemming: vreugde, ontmoediging, woede, etc. Die gemoedsstemmingen in beeld brengen via de schilder- of beeldhouwkunst is de taak van de kunstenaar. Daarbij moeten wij opmerken dat de oogopslag, de blik - le regard- toch wel heel erg belangrijk is - een soort uitdaging voor de beeldhouwer. Dat alles is de reden waarom Pierre de Grauw de lijdende Christus meerdere malen op die manier heeft uitgebeeld.
Opmerkingen?
